Halverwege augustus

Nog twee weken en dan start Eredivisie Live, het nieuwe voetbalkanaal. Nog 1001 dingen en kleine details die nog geregeld moeten worden. Laatste dagen bezig geweest met de laatste wijzigingen in de programmering, de eindregie en het video netwerk. De wedstrijden zullen ook via Internet te zien zijn, maar voor jullie verre buitenlanders wordt het geblokt, dit vanwege de nog te verkopen buitenlandrechten. Al met al weer veel werken dus, ook in het weekend. De reclamecampagne loopt en dat levert veel bezoekers op de site. Tot eind september is er niet aan te ontsnappen. De verkoopinspanningen lopen de komende maanden nog door. Van belang wordt dat het kanaal door het publiek goed ontvangen wordt. Een paar goede wedstrijden helpt ook wel. Voor me een berg contracten die nog allemaal afgewerkt moeten worden. We zijn al bij het aantal van 60.




Max is weer naar school, groep 3. Hij vindt het geweldig en het gaat hem goed af. Solveig werkt inmiddels op de klantenservice van Nuon en dat bevalt haar prima. Gisteren is ze thuis komen eten (biefstuk, kan ze zelf nog niet betalen) en dat was hartstikke gezellig. Tim is nog steeds in Chili, druk met zijn Spaans en uiteraard met Favia. Niels is alleen, want Barbara is op stage naar Australie. We zijn benieuwd hoe het gaat de komende maanden. Down under.

De buren zijn inmiddels gearriveerd, in fasen, want vandaag stond er weer een huurauto voor de deur. Ze hebben het allemaal zelf versleept. Nog niet veel contact.

Tja en dan zijn we ook weer een week voor het grote lokale festival: de Floralia. Iets waar Kaat zich met volle overtuiging instort. Dit keer met een nieuwe naam, omdat het Bospad zich achtergesteld voelde. Ze wilden ook voorkomen in de Naam van het Team, dat Kaat met veel verve bij elkaar gesprokkeld heeft. Het wordt: "BTW, leuker kunnen we het niet maken". Geen ruzie meer tussen het Bospad en Tweede Wijksreed. Iedereen tevreden met de naam. En ja hoor daar gaan we weer. Je ziet het al voor je, over de balk boven de sloot en terug door het water. Spijkers in bomen slaan, over ingezeepte hellingen. En dat vinden we leuk. Ja mensen met hun hoofd vol kroos, dwars door de modder. Nat en vies moeten we worden. En natuurlijk ook weer de leiding die de regels niet kent, hetgeen het valsspelen zeer bevordert. Maar ja daarin staat iedereen weer gelijk, aangezien iedereen van deze zwakheid gebruik maakt. Ik heb me langzaam maar zeker in de positie van fotograaf en team captain kunnen manouvreren. Hoewel het laatste door het fotograferen er vaak bij inschiet en daar ben ik niet geheel ontevreden over.

Ik neem aan dat de Olympische spelen bij jullie als onderdeel van China niet zijn weg te denken. Nou ja ik hoop dat dit alles aan de censuur ontsnapt. Groet vanuit zonnig Bontebok. Ik ga Max uit bad halen.

De dag dat de vakantie voorbij is

Het is zondag 27 juli 2008. De dag na het noodweer. De dag dat de vakantie eindigt. Luisterend naar David Bowie, Live at Santa Monica, met veel werk van de LP Hunky Dorie, die ik draaide op mijn studentenkamer. Zo hard mogelijk. Gisteren stond alles blank. De hele avond onweer. In het kantoorgedeelte sloegen de stoppen eruit. De buren waren er even. Hans en Annelien. Heb alleen Annelien en haar dochter gezien. Kwamen even buurten. Binnenkort verhuizen ze.

Terug naar het einde van de vakantie. Kaat is onderweg van Denemarken naar Nederland met Max. Ik ben woensdag teruggekomen met het vliegtuig. De week eerder ben ik ook al enkele dagen op en neer geweest met het vliegtuig. Gelukkig was het de afgelopen dagen fabelachtig weer in Noorwegen. Wij weten dat dit geen uitzondering is, maar voor veel mensen is het alsof daar zich een wonder voltrekt. Voor mij waren het twee vreemde weken. We hadden ons huis uitgeleend aan vrienden uit Amsterdam die er enkele jaren eerder ook al waren geweest. Ze konden niet ver weg, want ze zijn hun huis aan het verbouwen. En wij zouden toch in Noorwegen zijn, dus dan is het huis uitlenen alleen maar handig met zoveel dieren die elke dag gevoed moeten worden. Door mijn drukke werk voor de Eredivisie moest ik echter twee keer terug naar Nederland gedurende onze vakantieweken. Ik verbleef in een hotel. We hadden immers ons huis uitgeleend en ik wilde ook niet op de vakantie van onze vrienden inbreken. De BMW was in Noorwegen en het gele gevaar was uitgeleend aan Niels en zijn vriendin. Zo eindigde ik in een hotel in Zeist (Figi) met een huurauto. Het is het een mooi verhaal.

Voor het werk waren het succesvolle weken. Op 10 juli hadden we een persbijeenkomst waar het nieuwe voetbalkanaal Eredivisie Live werd gepresenteerd. De dagen daarvoor was het voorpagina nieuws in de Telegraaf en het AD. Niet vreemd want in de voetbalwereld lekt letterlijk alles. Maar het was een goede bijeenkomst, waar we konden aankondigen dat we met de 4 van de 5 distributiepartijen (KPN, UPC, Ziggo en Tele2) contracten hadden gesloten voor de doorgifte van het kanaal. Inmiddels heb ik tijdens de 2 "vakantieweken" nummer 5 (CanalDigitaal) aan ons weten te binden. Het waren enerverende onderhandelingen. Een strategie die van begin tot eind klopte. Op 29 augustus gaat de zender live en er moet nog veel gebeuren. Nog 4 weken. Ook daarna wordt het niet rustig, want in de eerste twee maanden zullen zoveel mogelijk abonnementen worden moeten verkocht. Ik ben beniewd hoe dat zal lopen. Veel commercials op TV, direct marketing, alles wordt uit de kast gehaald.

Ik hoop dat het met jullie goed gaat. Vanuit een nat, maar stil Bontebok groet ik jullie. De foto's van Noorwegen zijn nog onderweg, dus die komen in de volgende editie. Kaat komt vanavond thuis, dan zijn we weer compleet.

Einstein

Het was goed te horen dat jullie het naar de zin hebben. Om aan te tonen dat het goed gaat met Einstein, hier een paar foto's. Het is zaterdagochtend 5 juli, we drinken koffie in de tuin. Het is gewedlig weer, windstil. Einstein komt met een klaaglijk gemiauw aangelopen. Ik wil aandacht. Hij regelt dat zelf, want hij gaat bij Kaat op schoot zitten. Een ideaal moment voor een foto shoot.

We genieten van een rustig weekend. We hebben hoeven nergens naar toe. Zondag gaat Max met zijn grote broer en zijn vriendin naar Hellendoorn. Helaas ontkom ik er niet aan om te werken, maar dat kan gelukkig in een rustig tempo.

Nog een week en dan gaan we naar ons huis in Noorwegen. Het zal een bijzondere vakantie worden. Ik vlieg na enkele dagen weer naar Nederland. Het werk laat het niet toe dat ik twee weken wegblijf. Kaat gaan dan op bezoek bij Tom en Hilde onze vrienden in Stavanger, die dan op het mooie eiland Byre vertoeven. Een hutte aan de fjord. Als ik weer terugvlieg rijden weer naar ons huis.

Met Max gaat het goed. Hij heeft 4 dagen en nachten met zijn vriendje Lennert doorgebracht. Twee nachten bij Lennert en twee nachten bij ons. Als sluitstuk zijn ze beide naar de kapper geweest. Tja en zo gaat dat tegenwoordig. Veel kleur in het haar.

Tim is afgelopen maandag vertrokken naar Chili. Een reis van 33 uur. Maar alles is goed gegaan.
Over twee maanden zien we hem weer.

Ik geloof wel dat jullie kunnen zien dat het goed gaat met Einstein.

Een Bonteboks Avontuur

Soms ben ik niet zo technisch... uit het navolgende relaas mag dat blijken.
Vaak ben ik wel enorm inventief, ook dat mag uit het navolgende relaas blijken.

Nieuwsgierig?
Mooi zo, verder lezen dan!

Het was een mooie, wederom warme dag in Bontebok. Aan de Zeeuwse kust vernikkelden de Duitse en anderszins toeristen in het gure, regenachtige weer - maar wij verwelkomden de zoveelste tropische dag op rij.
Heel leuk allemaal - behalve voor de kikkers en overige waterbewoners in de vijver van Peter en Aleida. Het was zo klaar als een klontje: de pomp moest weer aan om de waterstand acceptabel te houden voor onze kleine groene vriendjes.
Kaat toog dus naar de schuur, en draaide geroutineerd de hendel van de watertoevoer open.
"Blub", zei de pompinstallatie.
Voor de zekerheid wachtte ik nog even, maar nee: meer dan die ene, wat zieltogend klinkende blub was de pomp niet van plan voort te brengen...
Wat nu? De waterstand begon het niveau van alarmfase rood al te naderen - langer uitstel zou kikkermoord betekenen! En dat kan een ware dierenvriend als ik (had ik overigens al verteld dat ik laatst een compleet rattennest heb uitgemoord?) natuurlijk niet over haar hartje verkrijgen.

Dus de inventieve hersencellen maar aangesproken: ik spotte een tuinslang van minstens 800 meter, en wist een buitenkraantje naast de tuindeuren. Dan maar op die manier! Wat duurder in waterverbruik, maar het was nu eenmaal weekend en dat betekende vast dat Technische Meneren die de pomp zouden kunnen repareren met een pilsje binnen handbereik van het lekkere weer aan het genieten waren en dus niet zouden willen komen - ergo: dit was de enige manier om de kikkerstand voor uitdroging te behoeden.
Met enige moeite (al 44, he) legde ik de tuinslangconstructie aan, en tevreden met mijn briljante inval opende ik de kraan. Gelukkig, die werkte! Eerst maar even laten begaan, en maandag een pomptechneut bellen.

Net wilde ik weggaan, toen de tuinman aangereden kwam. Met het onafscheidelijke shagje aan zijn onderlip gekleefd zou hij net op z'n zitmaaier kruipen, toen ik hem aansprak: "kijk je wel uit met maaien, want ik heb een tuinslang uitgelegd, dwars over het grasveld."
Enigszins daas keek hij me aan, en antwoordde: "Peter hep 'n grondwaterpomp."
"Jaha," zei ik, een pietsje ongeduldig, "dat weet ik, maar die is kapot."
"Zal ik er effe naar zien?" repliceerde hij in onnavolgbaar Fries.
"Ga je gang," zei ik grootmoedig, en samen togen we naar de schuur. Alwaar hij meteen het lichtknopje probeerde.
"Da's toch helemaal niet nodig man," zei ik, mijn spreekwoordelijke geduld een klein beetje verliezend, "'t is licht zat."
"Jawel," knikte hij onverstoorbaar, "maar 't licht doet 't ook niet. Volgens mij is de stroom eraf."
Ik moet hem met open mond en met een zwaar debiele blik in de ogen aangekeken hebben - de stroom er af... Daar had ik nog niet aan gedacht! En we hadden een paar nachten geleden wel fiks onweer gehad, dus 't zou zomaar kunnen dat...
Ik vloog naar huis, en haalde de voordeursleutel van nummer 11. Een blik in de meterkast was voldoende: ja hoor: tuinman had helemaal gelijk, een van de aardlekschakelaars had pauze genomen...

Tja, toen was de zaak vlot gefikst. Althans, wat de inwerkingstelling van de pomp betrof. Het weer oprollen van die vermaledijde tuinslang nam meer tijd en sterk hernia-gerelateerde moeite in beslag...

Kaat (a.k.a. The Frog Queen)

Rustpunt Bontebok

Bontebok is nog steeds een rustpunt in een verder hectisch leven. Het weer is nog steeds geweldig. Max is de afgelopen 3 dagen op hemofilie kamp geweest. Hij had er de minste moeite mee om 2 nachten zonder ons door te brengen. Ik denk dat wij er meer aan moesten wennen. Uiteraard kent hij dokters en vepleegkundigen uit Groningen die hem behandelen.

Mijn werk is nog steeds een TGV. Dit werk houdt je bezig van 's morgens vroeg tot 's avonds laat. Ook dringt het door tot het rustige Bontebok. Via e-mail, SMS en telefoon. Het wordt erg spannend met de selectie van partijen die bij het TV kanaal betrokken zullen worden. Alles wordt uit de kast gehaald om de bovenliggende partij te worden. Ik ga er vanuit dat alle partijen binnen nu en twee weken zijn geselekteerd en dan gaat de hectiek iets minder worden.

We hebben onze vakantie geboekt naar Noorwegen. Via de link op deze website is nu ook het Noorwegen blog te bereiken. Ik ga er vanuit dat ik dit keer wel mee kan. Ik hoop dat het jullie goed gaat in het verre oosten. We zijn vast al een beetje aan het kijken hoe we het moeten regelen. Eindbestemming is Nieuw Zeeland en daar ga je niet voor 2 weken naar toe met de Kerst. Max is leerplichtig, dus we moeten hiervoor aparte toestemming krijgen. Misschien kunnen we melden dat Max naar een hemofilie kamp in Nieuw Zeeland moet.......

Eindelijk!!!

Na jaren van gezeur heb ik het dan eindelijk voor elkaar: Jan heeft mij (met het mes op de keel, maar dat is een detail) bekend hoe ik ook berichten kan posten op dit blog.
't Zou gaddarrie tijd worden!
Aangezien ik ben aangesteld als vijverbewaker doe ik u hierbij de stand van zaken aangaande de natte plekken in de tuin toekomen: volgens de laatste schattingen zitten er 6 miljoen kikkers in de vijver. Althans: aan het geluid dat ze produceren te oordelen moet dat aantal wel ongeveer kloppen. Het is ongewoon mooi weer voor de tijd van het jaar, en het heeft in het weekend weliswaar wat geregend maar meer dan 3 mm is er niet gevallen dus er moet regelmatig bijgepompt worden. U hoort mij niet klagen: van mij mag het de hele zomer zo blijven. Af en toe een buitje, vooruit, maar dan wel 's nachts, aub.

Max mag overmorgen voor het eerst op zomerkamp met de hemofilieclub. Hij kijkt er ongelofelijk naar uit. Toen ik hem van de uitnodiging vertelde, en uitlegde dat hij dan drie dagen van huis is keek hij wat benauwd en vroeg: "blijven jullie daar dan ook slapen?" "Nee, kerel," zeiden wij meelevend, "papa's en mama's mogen niet mee op dit kamp. " Zijn gezicht klaarde op, en hij riep monter: "O, maar DAN wil ik wel!!"
Je zou zo'n joch toch?
Oja, vanavond, toen ik hem naar bed bracht, vroeg hij zich tobberig af of jullie het wel naar je zin hadden in ... Marokko!
Groeten, Kaat

De Generaal

De Generaal liet zich eindelijk forgraferen. Hij vond de camera erg interessant. Weekend vermoeid afgesloten. Kaat had een lichte buikgriep en heeft veel geslapen. Weer teveel gewerkt. Het is nu maandagavond en ik ga op de bank liggen. Hoe zou het in Hong Kong zijn.